من هنوز می ترسم
مبادا با زبانی سخن بگویم
که میان آدم ها رایج نیست
من هنوز هم از نیمکت های چوبی ردیف اول می هراسم
چون آنجا آزادی دست ها محدود است
و من دلم میخواهد دست هایم را
بی شرمندگی بالا ببرم :
-آقا اجازه
ما جواب تمام سئوالهای شما را بلدیم
اما هنوز
از چشم های شما می ترسیم !

/ 9 نظر / 4 بازدید
الهه

ممنونم از اینکه به وبلاگم اومدی... وبلاگتونو خوندم... خیلی جالبه[گل]

الهه

تا بعد... فعلا بای[گل][خداحافظ]

دخترک

چه جمله قشنگی واسم نوشته بودی آرزوهای کوچک کوچکمان می کنند![لبخند][گل]

ناهید

سلام آقا امید ممنون که به وبلاگم اومدی[لبخند] متن قشنگیه[تایید]

salma

ممنون که اومدی[نیشخند]

ناهید

زندگی یعنی بخندی هرچند که غمگینی، ببخشی هرچند که مسکینی، فراموش کنی هرچند که دلگیری. اینگونه باید زیست، هرچند که آسان نیست!...[گل]

مهسا

سلام امید جوووون[نیشخند] میسی که اومدی یه چیز بگم؟؟؟؟؟؟؟؟اپت فوق العاده بود.از ته دل میگمااااا[تماس] عاشق اینجور مطلبام موافق تبادل لینک هستی؟؟؟[هورا] بازم بیااااااااااااا.باااااااای تا هاااااااااای[شوخی]